У 1949 годзе дзве елачкі пасадзілі Васіль і Фядора Крыцкія ля сваёй сядзібы ў Свядзе, як напамін аб сынах, што не вярнуліся з вайны.
Цікавую гісторыю пра старую елку, якая ўжо больш за семдзесят год шамаціць разгалістым веццем, даведаліся слабадскія школьнікі падчас экскурсіі па аграгарадку Слабада. У 1949 годзе дзве елачкі пасадзілі Васіль і Фядора Крыцкія ля сваёй сядзібы ў Свядзе, як напамін аб сынах, што не вярнуліся з вайны. На барацьбу з захопнікамі бацькі адправілі траіх сыноў Сцяпана, Мікалая і Канстанціна. Двое з іх да дому не вярнуліся. Мікалай прапаў без вестак пад Смаленскам у кастрычніку 1941-га, а ў 1944-м такі самы лёс напаткаў і Канстанціна. Яшчэ некалькі пасляваенных год у бацькоў цеплілася надзея, што сыны вернуцца, але дарэмна… Тады і вырашылі як напамін пра іх пасадзіць дрэўцы. Да сённяшняга дня захавалася адна яліна, але з аднога кораня да неба цягнуцца два ствалы. Нібыта сама прырода, такім чынам стараецца зберагчы памяць пра двух братоў Крыцкіх.
Валерый Тухта.
На здымках: 1. Браты Крыцкія.
2. Старая елка, пасаджаная на памяць аб братах Крыцкіх.
3. Слабадскія школьнікі ля елкі пад час экскурсіі.
