Адметнасцю апошняй нядзелі на базары было імкненне пакупнікоў набыць уцэнены тавар. У асноўным лепяльчане і вяскоўцы жадалі набыць адзенне і абутак, на які па тых ці іншых прычынах прадаўцы пагадзіліся б знізіць цану.
Таму сапраўднай знаходкай стала праца палаткі ад віцебскай фабрыкі “Сцяг індустрыялізацыі”. Звычайна тавар гэтай маркі высакаякасны, зроблены з натуральных тканін, таму дарагі. У нядзелю ж у палатцы ў асноўным быў прадстаўлены уцэнены тавар: мужчынскія, жаночыя курткі і паліто, камізэлькі, а таксама жаночыя сукенкі. У прыватнасці, я знайшоў для сябе паліто за 23 рублі!
— Чаму так танна? — запытаўся са здзіўленнем у прадаўца.
— Паліто ляжала на захоўванні. З’явіліся складкі, якія псуюць таварны выгляд, вось і зніжана цана на яго. Пакупніку рэкамендуецца паліто памыць, пагладзіць — і будзе выдатна.
Шкада, што гэты выраб не падыходзіць мне па стылі і гусце. Аднак прадавец не бедавала: на працягу гандлёвага дня паліто, як і шэраг іншых тавараў, было прададзена. Дарэчы, іншы тавар у асноўным каштаваў да ста рублёў.
— Калі мяркуеце прыехаць у Лепель зноў?
— У канцы сакавіка.
Другім месцам, дзе можна было набыць уцэнены тавар, былі шэрагі так званага “Сэканд-хэнду”. Як правіла, там набываюць рабочую вопратку. Напрыклад, на адным стале былі раскладзены курткі і штаны па пяць рублёў за штуку. Адна са знаёмых прадаўцоў адзення адзначыла:
— Сёння амаль нічога не прадала, на вялікі жаль.
Праходзячы ўздоўж гандлёвых шэрагаў, пачуў размову дзвюх жанчын:
— Вось купіла для сваёй кошачкі самых танных мясапрадуктаў: курыных патрашкоў, галоў, — кажа адна.
— Ты адвары перш, чым даваць, — раіць яе суразмоўца.
— Варыць? Ёй? Кошцы, якая на дачы сырых мышэй лавіла і з’ядала? Нам бы толькі да вясны дажыць ды з кватэры гарадской на дачу выехаць…
Аднак жаданне зніжэння цэн не адбіваецца на прапанове харчовых тавараў. Бульба на сельгаспляцоўцы па-ранейшаму прадавалася па 7 рублёў за вядро, буракі, морква, цыбуля белая — па 1,50 за кілаграм. Яйкі курыныя прадаваліся па 4,50 за дзясятак. Зерне, як і раней, прапаноўвалася па 5-6 рублёў за вядро.
Напрыканцы наведвання запомніўся прадавец, які прапаноўваў грэцкія арэхі па 5,50 за кілаграм.
— Адкуль прыехалі? — пытаюся ў яго.
— Са Столінскага раёна Брэсцкай вобласці.
— Наколькі папулярны ваш тавар?
— Як самі маглі бачыць. Адны набываюць 300 грамаў, каб пакаштаваць, аіншыя — па 5 і больш кілаграмаў.
Па-ранейшаму папулярнай была кропка па продажы свежай рыбы з пастаўскага рыбгаса. Лепяльчане ахвотна набывалі карпаў адборных па 6,90 за кілаграм і таўсталобікаў па 5,70.
Наведаць мясны і малочны павільёны ў мінулую нядзелю не паспеў, таму пра іх асартымент і цэны нічога сказаць не магу. Між тым засталося ўражанне, што базар сцішыўся ў чаканні вясны, калі актывізуюцца і пакупнікі, і прадаўцы.
Тэкст і фота: Васіль МАТЫРКА.
На здымку: палатка фабрыкі “Сцяг індустрыялізацыі”; базарныя палаткі; прадаецца пастаўская рыба.
