Замалёўкі з базару
— Калі ў наступны раз збіраешся на базар? — задала мне пытанне знаёмая жанчына.
— У мінулыя выхадныя быў, у наступны раз планую пайсці праз тыдзень ці бліжэй да Новага года.
— Не! Абавязкова схадзі ў бліжэйшую нядзелю і звярні ўвагу на зімовую вопратку. Зіма ж цалкам увайшла ў свае правы, асартымент і цэны на курткі і паліто павінны зацікавіць.
Супраць такога доваду ў мяне аргументаў не было, таму стаў планаваць паход. Аднак на базарную плошчу дабраўся толькі бліжэй да дванаццатай гадзіны, калі пік продажаў пачаў спадаць. Пакупнікі, набыўшы патрэбнае, паступова пачыналі скіроўвацца дахаты. Большасць жа прадаўцоў не збіраліся пакідаць свае гандлёвыя месцы.
Памятаючы пра просьбу, у першую чаргу рушыў па гандлёвых шэрагах і ралетах. Як аказалася, верхняя вопратка прадавалася толькі ў некалькіх кропках, прычым удзялялася ўвага спецыялізацыі: адны прапануюць жаночы асартымент, другія — мужчынскі.
Каб не загружаць чытачоў падрабязнасцямі, скажу, што выбар жаночых куртак і паліто ёсць. Шэраг мадэляў можна выбраць на месцы, хоць раней разнастайнасць прапановы была нашмат большай. Кошт жаночай курткі пачынаўся ад 150 рублёў, даходзіў да 250 і больш. Заўважу, што ў апошнія гады ў моладзі былі папулярныя мадэлі жаночых куртак так званыя оверсайз — вялікіх памераў і аб’ёмаў. Маўляў, яны не замінаюць руху. Спрачацца не буду, бо ў гэтым я не вельмі дасведчаны. У адной палатцы разам з курткамі прадаюцца і жаночыя паліто. Цана на іх дасягае 450 рублёў, бо вырабы, як запэўнівае прадавец, маюць каўняры з натуральнага футра.
Мужчынскіх паліто, на жаль, не знайшоў. Курткі прадаваліся ў некалькіх кропках, цэны вагаліся ад 150 да 200 рублёў. На адным ралеце вісела шыльда “Распродаж”, завітаў туды. Асартымент небагаты, у асноўным засталіся курткі малых памераў.
— Колькі каштуюць? — пацікавіўся ў прадаўца.
— Аддаю па 100 рублёў. Збіраюся зусім закрываць кропку ў сувязі з радыкальнымі зменамі, — патлумачыла жанчына.
Шапкі можна было набыць у некалькі кропках, мяне ж зацікавіла палатка ад невялікай крамы на вуліцы Будзённага, якая па нядзелях працуе і на базары. Самым танным мужчынскім зімовым галаўным уборам была кепка за 25 рублёў — простая мадэль, у якой можна адчуваць сябе камфортна пры тэмпературы каля нуля. Пры ніжэйшай жа тэмпературы спатрэбіцца вязаная шапка. Такіх у гэтай палатцы не заўважыў, затое знайшоў у іншых па цэнах каля 30 рублёў. На выпадак сур’ёзных маразоў адзіным выратаваннем будзе футравая шапка, але яна каштуе нашмат больш — да 160 рублёў.
Цана жаночых вязаных шапак пачынаецца ад 30 рублёў, прычым у палатцы заўважыў некалькі дзясяткаў мадэляў. Самай жа дарагой была мадэль з натуральнага футра — за 260 рублёў.
Нарэшце, я палічыў, што заданне выканаў і вырашыў завяршыць абход звычайным курсам. Гандлёвая кропка ад рыбгаса “Навінкі” сустрэла пустэчай — увесь тавар быў распрададзены. Кіроўца патлумачыў:
— Любім у Лепель прыязджаць! Да гэтага пяць дзён у Віцебску гандлявалі, распрадалі толькі паўтары тоны рыбы, а ў Лепелі — паўтоны за чатыры гадзіны!
Паколькі ў мінулы раз мясны павільён абмінуў, цяпер адразу скіраваўся туды. Унутры працавалі тры прылаўкі: на адным прапаноўвалася замарожаная марская рыба, на другім — салёнае сала, а на трэцім — свежая свініна. За салёнае сала прасілі ад 20 да 24 рублёў за кілаграм, у залежнасці ад таўшчыні і наяўнасці мясных праслоек. Свежына ў нядзелю не карысталася сур’ёзным попытам. Калі раней найбольш дарагія кавалкі, шыя на шашлык набываліся ў першую чаргу, то цяпер яна ляжала на прылаўку да сярэдзіны дня. Цана дасягала 17 рублёў за кілаграм. Побач ляжала мяса для самажання за 10,50 рубля, рулька за 7 рублёў, а вось косці па 3 рублі і рэбры па 7 рублёў на момант прыходу карэспандэнта былі распрададзены.
Завяршыць абход вырашыў наведваннем сельгаспляцоўкі. Адразу ля ўваходу стаяў мікрааўтобус з нумарамі Брэсцкай вобласці, мужчына прадаваў грэцкія арэхі па 5 рублёў 50 капеек за кілаграм. Насыпаў у пакеты хутка, жвава, для кожнага пакупніка знаходзіў вясёлае, трапнае слоўца, таму да яго пастаянна выстройвалася чарга.
На тэрыторыі сельгаспляцоўкі, у адрозненне ад мінулай нядзелі, было даволі шмат свабодных месцаў, але пастаянныя прадаўцы сельгаспрадукцыі працавалі. Бульба, як і раней, прадавалася па 7-8 рублёў за вядро, зерне — па 5-6. Кукурузы ў мінулую нядзелю на базар не прывезлі.
Завяршыўшы абход і пагутарыўшы са знаёмымі, рушыў дахаты.
Тэкст і фота: Васіль МАТЫРКА
На здымку: прадаюцца грэцкія арэхі
