Гук паляўнічага рога, брэх паляўнічых сабак і ганчакоў, людзі ў палявой форме, малітва да святога Губерта, шмат гасцей – так на Лепельшчыне адзначылі свята сустрэчы з прыродай.
А 8 гадзіне раніцы ў касцёле Святога Казіміра ўпершыню прайшло набажэнства ў гонар святога Губерта, нябеснага апекуна паляўнічых, леснікоў, рыбаловаў і ўсіх тых, чыя праца звязана з лясной гаспадаркай.
Касцёл праводзіць гэтае мерапрыемства сумесна з турыстычным комплексам “Заранка”, і на яго асаблівым чынам былі запрошаны лепельскі лясгас і ўсё паляўнічыя, ды не толькі з нашага раёна. Ганаровым госцем стаў біскуп Віцебскі Алег Буткевіч, які і ўзначаліў святую Імшу.
Трэба сказаць, што пачалася ранішняя служба ў суботу зусім незвычайна: касцёл замест малітоўных песень ускалыхнуў гук паляўнічага рога, які потым яшчэ не раз паўтараўся. У даўнія часы паляўнічыя пад гук ражка аддавалі сваю даніну павагі прыгажосці і моцы здабытага ім звера.
Звяртаючыся да ўсіх прысутных, Алег Буткевіч распавёў, што стала ўжо добрай традыцыяй праводзіць гэтую сустрэчу ўвосень з нагоды ўспаміну святога Губерта, які адзначаецца ў Каталіцкім Касцёле 3 лістапада.
Віншуючы паляўнічых, рыбаловаў і леснікоў са святам іх апекуна, шаноўны госць пажадаў, каб яны “праз сваё хобі знайшлі Бога і жылі Ягонай праўдай”.
У чытанні прысутныя пачулі пра стварэнне свету: «…І сказаў Бог: Учынім чалавека паводле Нашага вобразу і Нашага падабенства. Няхай пануе над рыбамі марскімі, над птаствам нябесным, над жывёламі, над усёю зямлёю і над усялякім паўзуном, што поўзае па зямлі. І стварыў Бог чалавека паводле свайго вобразу, паводле Божага вобразу стварыў яго, стварыў мужчыну і жанчыну» (Быц 1, 26–27).
Напрыканцы Імшы біскуп Алег уручыў заслужаныя Падзякі «За беражлівыя адносіны да каштоўнасцей прыроднай спадчыны», а ксёндз Уладзімір, у сваю чаргу, выказаў словы ўдзячнасці біскупу Алегу, усім ксяндзам, тым, хто дапамог арганізаваць урачыстасць, а Пану Богу за магчымасць здабываць звера. Таксама пажадаў паляўнічым удалага палявання ў новым сезоне і звярнуў увагу, што трэба не толькi iмкнуцца з палявання мець нейкую карысць, але і думаць пра захаванне прыроды.
Як адзначыў пробашч, ён таксама любіць паўдзельнічаць у паляванні, калі ёсць вольны час. Хтосьці, можа, з недаверам адносіцца да таго, што некаторыя ксяндзы любяць паляванне. Аднак, як сказана ў Святым Пісанні, Бог стварыў прыроду для чалавека, каб ён кіраваў ёю. Галоўнае, каб улада чалавека над прыродай ажыццяўлялася разумна.
На пытанне, чаму вырашыў правесці такое маштабнае мерапрыемства ў гонар святога Губерта, адказаў:
— У размове з аматарамі палявання заўсёды нагадваю пра малітву да апекуна нябеснага і заўважаю, што яны не супраць паўдзельнічаць у набажэнстве такога кшталту. Аднак трэба разумець, што малітва да святога – гэта не заклінанне, каб дабыць звера, а просьба зберагчы нас ад усялякай небяспекі. І ні ў якім разе нельга грэбаваць патрабаваннямі бяспекі, бо тады святы Губерт можа не абараніць.
У гэты дзень многія даведаліся, што ў касцёле Святога Казіміра ёсць абраз святога Губерта, да якога можна прыйсці і памаліцца ў любы час.
Пасля службы адбылося асвячэнне транспартных сродкаў і сабак.
***
Нагадаем! Святы Губерт нарадзіўся ў шляхетнай сям’і. З маладосці вельмі цікавіўся паляваннем, шмат часу прысвячаў пошукам задавальненняў і паляванню. Аднойчы ў Вялікую пятніцу ён, не захоўваючы павагі да смерці Хрыста, пайшоў на паляванне. Там яму аб’явіўся алень са ззяючым паміж рагоў крыжам. Губерт пачуў словы: “Ты вельмі шмат часу прысвячаеш справам гэтага свету. Памятай, што мэта чалавека зусім іншая”. Гэта быў пераломны момант у жыцці Губерта. Ён змяніў жыццё і стаў святаром, пазней біскупам, абвяшчаў Евангелле сярод вернікаў і язычнікаў, вылучаўся глыбокай малітвай, захаваннем посту і дабрачыннасцю. Яго ўспамін адзначаецца 3 лістапада.
Наталля Храпавіцкая.
